အစၥလာမ္ ပညတ္ခ်က္မ်ား ၅

စားေသာက္မႈဆိုင္ရာ အေျခခံသေဘာတရား

သန္႔ျပန္႔ေသာ စားေသာက္ဖြယ္ရာမ်ားကို ရိုးသားေသာ နည္းျဖင့္ရွာေဖြ၍ စားသံုးႏုိင္ေပသည္။ အဘယ့္ေၾကာင့္ဆိုေသာ္ မသမာေသာ နည္းျဖင့္ ရရွိေသာ စားေသာက္ဖြယ္သည္ စိတ္ႏွလုံးကို မိုက္ေမွာင္ဖံုးလႊမ္း၍ ခက္ထန္မာေက်ာေစ၏။ မပိုင္ေသာ (ဟရာမ္) နည္းျဖင့္ ရွာေဖြစားသံုး သူသည္ ဂ်ႏၷသ္၀င္ရမည္ မဟုတ္။ မပိုင္ေသာ (ဟရာမ္) နည္းျဖင့္ ရွာေဖြလွ်င္ ျပဳသမွ် ေအဗာဒတ္သ္ကို အရွင္ျမတ္ လက္ခံမည္ မဟုတ္ေပ။ စြဟာဗာတို႔သည္ သံသယရွိေသာ အစာ၊ စားမိလွ်င္ ခ်က္ခ်င္း လက္ထုိး၍ အန္ပစ္ၾကသည္။
စားေသာက္မႈကို ရွရီအတ္သ္တရားေတာ္က သတ္မွတ္ျပဌာန္းေသာ နည္းစနစ္ျဖင့္သာ ရွာေဖြ စားေသာက္ၾကရေပမည္။ တားျမစ္ပိတ္ပင္ေသာ နည္းလမ္းျဖင့္ မစားသံုးရေပ။ ဥပမာ ငွက္ေပ်ာသီး ဟလာလ္ ပစၥည္းပင္ ျဖစ္ေစကာမူ ခိုးယူ၍ မစားသံုးရ၊ ထိုသို႔ စားသံုးျခင္း ဟရာမ္ျဖစ္၏။ ထိုနည္းတူ ရွာေဖြရာတြင္လည္း လိမ္လည္ျပီး မရွာေဖြရေပ။ အဘယ္ေၾကာင့္ဆိုေသာ္ ထုိေငြျဖင့္ ပစၥည္း၀ယ္ျပီး စားေသာက္ရေပမည္။
ရွရီအတ္သ္ တရားေတာ္ အေနျဖင့္ စားသံုးအပ္ေသာ အရာ၊ မစားအပ္ေသာ အရာ၊ ျပဳပိုင္ေသာ အရာ၊ မျပဳပိုင္ေသာ အရာတို႔ကို ခြဲျခားျပထားေပသည္။ ဥပမာ (ဇဗာဟ္) လည္လွီးျဖတ္ျခင္း မျပဳဘဲ အလိုအေလ်ာက္ ေသေသာ တိရိစာၦန္မ်ား၊ တိရိစာၦန္၏ ေသြး စသည္တို႔ မစားရဟု တားျမစ္၏။ တရားေတာ္ အေနႏွင့္ တားျမစ္ထားျခင္းသည္ အေၾကာင္းမဲ့မဟုတ္၊ ထိုအရာမ်ားကို စားသံုးျခင္းျဖင့္ ၄င္းတုိ႔၏ စရုိက္ဆိုး အက်င့္ဆိုးမ်ား ေရာဂါဆိုးမ်ားကို လူတို႔ထံ အရွင္ျမတ္က မေရာက္ေစခ်င္ေသာ ေၾကာင့္ျဖစ္၏။ ဥပမာ- ၀က္သည္ တစ္ကိုယ္လံုး မသန္႔ျဖစ္၏။ မည္သည့္ အစိတ္အပိုင္းမွ စားသံုးလို႔ မရေပ။ ၀က္တြင္ အဆိုးရွိ၏။ ေရာဂါကူးစက္လြယ္၏။ ယုတ္မာ၍ ထိုအက်င့္မ်ိဳး ရွိေသာ တိရိစာၦန္၏ အက်င့္မ်ိဳး ေရာက္ေစတတ္၏။ ေခြးသားစားလွ်င္ အမ်ိဳးသားစိတ္ ကင္းျပီး ကၽြန္ခံခ်င္ေသာ စိတ္ဓါတ္ျဖစ္လာ၍ အမ်ိဳးတူညီေနာင္သားခ်င္းမ်ားကိုပင္ မနာလိုစိတ္ ေပၚေပါက္ေစတက္၏။
အရွင္ျမတ္မွအပ အျခားပုဂၢိဳလ္ တစ္ဦးဦးအမည္ ရုပ္တုတစ္ခုခု၏ ႏွစ္ျမိဳ႕မႈ ရွိေစရန္ တင္ထားေသာ အစားအေသာက္မ်ားသည္လည္း စားမပိုင္ေပ။ ထိုနည္းတူ လူကိုေဘးဥပါဒ္ျဖစ္ေစ၍ အသက္အႏၱရာယ္ ျဖစ္ေစေသာ ဘိန္း၊ ေဆးေျခာက္၊ အရက္ စသည္တုိ႔ ရႈရႈိက္ စားေသာက္ခြင့္ မရွိေပ။ အရက္ကို အျခားအမည္တပ္၍ ေသာက္ေသာ္လည္း ဟရာမ္ျဖစ္၏။
ဟရာမ္ျဖစ္ေစေသာ အရာဟူသေရြ႕ ဟလာဟ္မျဖစ္ႏိုင္၊ ဟလာဟ္သည္ ဟရာမ္ျဖစ္ႏိုင္သည္။ ဥပမာ- ဤေရသည္ အရက္ကဲ့သို႔ဘဲဟု ေျပာဆိုေသာက္ျခင္း။

အစၥလာမ္ ပညတ္ခ်က္မ်ား ၄

၁။ တစ္ဦးတစ္ေယာက္၏ အိမ္သို႔ ဧည့္သည္အျဖစ္သြားေသာအခါ အိမ္ရွင္ထံမွ မည္သည့္ ေသးငယ္ေသာ အရာကိုမွ် ေတာင္းဆိုျခင္း မျပဳေလႏွင့္ အခါအားေလ်ာ္စြာ အေရးဆိုေသာ ကိစၥသည္ သာမာန္ျဖစ္ေသာ္လည္း မျဖည့္စြမ္းႏိုင္ေသာ္ ၄င္းအဖို႔ မ်က္ႏွာငယ္ရေပမည္။
၂။ လူႏွစ္ဦး ထိုင္ေနေသာ ေနရာတြင္ တံေတြးေထြးျခင္း ႏွာညွစ္ျခင္းမ်ား မျပဳရေပ။ မျပဳမေန အေရးေပၚခဲ့ေသာ္ ၄င္းအဖို႔ ေဘးတစ္ဖက္သို႔ သြား၍ စြန္႔ပစ္ရေပမည္။
၃။ စားေသာက္သည့္ အခါ ရြံစရာေကာင္းေသာ အရာမ်ား၏ အမည္မ်ားကို ေဖာ္ျပျခင္း မျပဳရ။ ထုိစကားမ်ားျဖင့္ အခ်ိဳ႕စိတ္ႏုနယ္သူမ်ား ဒုကၡေရာက္ေစသည္။
၄။ ေ၀ဒနာရွင္မ်ားႏွင့္ ၄င္း၏ အိမ္သူအိမ္သားမ်ား၏ ေရွ႕တြင္ ႏွစ္သိမ့္ဖြယ္ရာ စကားမွအပ ေမွ်ာ္လင့္ခ်က္ ကင္းမဲ့ေသာ စကားမ်ားကိုလည္း မေျပာရ။
၅။ တစ္ဦးတစ္ေယာက္ႏွင့္ ပတ္သက္၍ တီးတိုးစကား တစ္စံုတစ္ရာကို (တရားေတာ္အရ ေျပာပိုင္သည္လည္း ရွိေသာ္) ေျပာဆုိရန္ ရွိေသာ္ ၾကံဳၾကိဳက္သျဖင့္ ထိုေနရာတြင္ ကာယကံရွင္လည္း ေရာက္ရွိေနပါမူ ၄င္း၏ ေရွ႕တြင္ မ်က္ခံုးမ်က္စျဖင့္ ေသာ္လည္းေကာင္း လက္ဟန္ေျခဟန္ျဖင့္ ေသာ္လည္းေကာင္း မျပဳလုပ္ရ။ ထုိသူအား ဒြိဟ သံသယျဖစ္ေစမည္။ အထက္ပါ ကိစၥသည္ တရားေတာ္ႏွင့္ ဆန္႔က်င္ဖက္ ျဖစ္ေနလွ်င္ အျပစ္ထုိက္မည္မွာ ေျပာစရာ မရွိေပ။
၆။ ခႏၶာကိုယ္ႏွင့္ အ၀တ္အစားကို သန္႔ရွင္းစင္ၾကယ္စြာ ထားရမည္။
၇။ လူမ်ားထိုင္ေနေသာ ေနရာတြင္ တံျမတ္စည္းမလွဲရ။
၈။ တစ္ဦးတစ္ေယာက္၏ အိမ္၌ ဧည့္သည္အျဖစ္ စားသံုးေသာအခါ စားပြဲခင္း၌ ေနာက္ဆံုးတြင္ ဟင္းအနည္းငယ္ႏွင့္ မုန္႔အနည္းငယ္ ခ်န္ရစ္ခဲ့ပါေလ။ သို႔မွသာလွ်င္ အိမ္ရွင္သည္ အသင့္အား ၀တင္းသြားျပီဟု ယူဆႏိုင္ေပမည္။
၉။ လူသြားရာလမ္းတြင္ သစ္က်ိဳး သစ္ပဲ့၊ အိုးစုတ္၊ ခြက္စုတ္၊ အုတ္ခဲ၊ ေက်ာက္ခဲ၊ အမႈိက္ စသည္တို႔ကို မစြန္႔ပစ္ရ။
၁၀။ ကေလးသူငယ္အား ၾကည္စား၍ ေျမွာက္ကစားျခင္းႏွင့္ ျပတင္းေပါက္မွ ကြယ္ကစားျခင္း မျပဳရ။
၁၁။ တစ္ဦးတစ္ေယာက္ ဖံုး၀ွက္ရန္ တာ၀န္ရွိေသာ ေနရာ၌ အနာမ်ား ရွိခဲ့ေသာ္ အဆိုပါသူအား အဘယ္ေနရာတြင္ ရွိပါသနည္းဟု မေမးျမန္းရ။
၁၂။ တစ္ဦးတစ္ေယာက္အား တစ္စံုတစ္ရာ ေပးလိုခဲ့ေသာ္ လက္တြင္းသို႔ အေရာက္ေပးရမည္။ ပစ္ေပးပါ ဖမ္းလိုက္မည္ (သို႔မဟုတ္) ဖမ္းယူပါ ပစ္ေပးမည္ဟု အေ၀းမွ လွမ္း၍ မေျပာရ။
၁၃။ ရင္းနွီးမႈ မရွိသူမ်ားႏွင့္ ေတြ႕ဆံုေသာအခါ ၄င္း၏ အိမ္တြင္းေရးကို မေမးရ။
၁၄။ စားပြဲခင္းမွ ဟင္းလ်ာမ်ား ကုန္သြားလွ်င္ စားေနသူ၏ ဟင္းပန္းကန္လံုးကို မယူရ။ လုိက္ပြဲဆင့္ယူရ၏။
၁၅။ တစ္ဦးတစ္ေယာက္၏ မဂၤလာသတင္းႏွင့္ အမဂၤလာသတင္းကို ၄င္းေဆြမ်ိဳးမ်ားႏွင့္ မိတ္ေဆြ သဂၤဟမ်ားကို မေျပာရ။ ကေလးသူငယ္မ်ား၏ ေရွ႕တြင္ ရွက္ဖြယ္လိလိ စကားမ်ားကို မေျပာဆိုရ။

အစၥလာမ္ ပညတ္ခ်က္မ်ား ၃

မိဘက သားသမီးအေပၚ ထားရွိရမည့္ တာ၀န္၀တၱရားမ်ား

မိဘႏွစ္ပါး၏ ၀တၱရား သားသမီးအေပၚ ရွိသကဲ့သို႔ မိဘႏွစ္ပါးအေပၚ၌လည္း သာသမီးမ်ား၏ ၀တၱရားမ်ား ရွိသည္။ ၄င္းတို႔မွာ-

၁။ အက်င့္စာရိတၱ ေကာင္းမြန္သည့္ အမ်ိဳးသမီးႏွင့္ ထိမ္းျမားလက္ထပ္ေပးရမည္။ သို႔မွသာ ေကာင္းျမတ္သည့္ သားသမီး ရတနာ ထြန္းကားမည္ျဖစ္သည္။
၂။ ငယ္ရြယ္စဥ္ ကာလတြင္ ခ်စ္ခင္ယုယစြာျဖင့္ မိမိ၏ သားသမီးမ်ားကို ေကၽြးေမြးေစာင့္ေရွာက္ရမည္ ျဖစ္သည္။
သားသမီးမ်ားကို ခ်စ္ခင္ယုယ ျခင္းႏွင့္ ပတ္သက္၍ ထူးျမတ္မႈမ်ားလည္း လာရွိထားေပ၏။ အထူးသျဖင့္ သမီး မိန္းကေလးမ်ားျဖင့္ စိတ္မညစ္ရေပ။ ၄င္းတို႔အား ေကၽြးေမြးျခင္းျဖင့္ အထူးထြတ္ျမတ္မႈမ်ား လာရွိေပသည္။ အကယ္၍ ႏို႔ထိန္းသည္ထံ အပ္၍ ႏို႔တိုက္ခိုင္းမည္ ဆိုပါက အက်င့္စာရိတၱ ေကာင္းမြန္ျပီး ဘာသာေရး ေလးစားသည့္ ႏို႔ထိန္းသည္ကို ရွာေဖြရမည္။ အဘယ္ေၾကာင့္ဆိုေသာ္ မိခင္၏ အက်င့္စာရိတၱ အစရွိသည္တို႔သည္ ကေလးအား သက္ေရာက္ေစသည္။
၃။ မိမိတုိ႔၏ သားသမီးမ်ားအား သာသနာ့ ပညာမ်ားကို သင္ၾကားေပးရမည္။
၄။ (ေနကာဟ္) ထိမ္းျမားရန္ အခ်ိန္တန္လာေသာအခါ ၄င္းတို႔အား ထိမ္းျမားျခင္း ျပဳလုပ္ေပးရမည္။ အကယ္၍ သမီးမိန္းကေလး၏ ခင္ပြန္းေသဆံုးပါကလည္း ဒုတိယေနကာဟ္ (ေနာက္ထပ္) ျပဳလုပ္မည့္အထိ မိမိ၏ အိမ္တြင္ ေကာင္းမြန္စြာ ထားရမည္။ ၄င္းအတြက္ လိုအပ္သေလာက္ သံုးစြဲရန္ေပးရမည္။

အစၥလာမ္ ပညတ္ခ်က္မ်ား ၂

စားေသာက္ျခင္း၏ ရိုေသမႈ

၁။ မစားမီအလ်င္ႏွင့္ စားေသာက္ျပီး လက္ေဆးရမည္။ ႏႈတ္လည္း က်င္းရမည္။
၂။ “ဗစၥမိလႅာဟိ ၀အလာ-ဗရ္ကသိလႅာဟ္” ဟုဆို၍ ထမင္းစားရမည္။ (အဓိပၸါယ္- ကၽြန္ေတာ္မ်ိဳးသည္ အလႅာဟ္ အရွင္ျမတ္၏ နာမေတာ္ႏွင့္ လည္းေကာင္း၊ ထိုအရွင္ျမတ္၏ ဗရ္ကသ္ေတာ္ႏွင့္ လည္းေကာင္း အစျပဳ၍ စားသုံးပါ၏။)
၃။ “ဒတ္စ္တရ္ခါန္” အခင္းခင္း၍ စားရမည္။
၄။ လက်ာ္လက္ျဖင့္ မိမိေရွ႕တြင္ ရွိေသာ ပန္းကန္မွ ယူ၍ စားရမည္။
၅။ ပန္းကန္၏ အလည္တည့္တည့္၍ လက္မႏႈိက္ရ။ အဘယ့္ေၾကာင့္ဆိုေသာ္ ပန္းကန္အလယ္၌ ဗရ္ကသ္ေတာ္မ်ား က်ေရာက္ေပသည္။
၆။ အလြန္ပူျပင္းေသာ ထမင္း၊ ဟင္းကို မစားေလႏွင့္။
၇။ လက္၌ လူးေပေနသည္ကို ေဆးမျပစ္ရ။ ပထမ လက္ေခ်ာင္းမ်ားကိုု ယက္ရမည္။ျပီးေနာက္မွ ေဆးေၾကာရမည္။ မည္သည့္ေနရာ၌ ဗရ္ကသ္ရွိေနသည္ကို အသင္တို႔ မသိၾကကုန္ဟု ဟဒီးစ္ေတာ္ တစ္ပါးတြင္ လာရွိေပသည္။
၈။ ပန္းကန္ကို သန္႔ရွင္းေအာင္ ေဆးေၾကာရမည္။ ရႈိင္တြာန္အတြက္ မထားခဲ့ရ။ သင့္အား ဂ်ဟႏၷမ္မွ လြတ္ကင္းေစရန္ ပန္းကန္က ဒိုအာျပဳေလသည္။
၉။ စားေသာက္ဖြယ္ရာမ်ားကုိ အျပစ္မဆိုရ။ စိတ္အလိုရွိက စားျပီး စိတ္အလိုမရွိက မစားဘဲေနရမည္။
၁၀။ မုန္႔စားေသာအခါ လက္သံုးေခ်ာင္းျဖင့္သာ စားရမည္။
၁၁။ အားလံုးေရာေႏွာ၍ စားရမည္။ တသီးတျခားစီ မစားရ။
၁၂။ ထမင္းစားျပီးေသာအခါ “အလ္ဟမ္ဒိုလိလႅာဟစ္လဇိ အတ္တြအာမာနာ ၀စာကားနာ ၀ဂ်ာအလနာ မိနလ္ မြတ္စေလမီးန္” ဟု ဆိုရမည္။ (အဓိပါယ္ ခ်ီးမြမ္းေထာပနာျပဳျခင္း အေပါင္းတို႔သည္ အလႅာဟ္အရွင္အတြက္ သာလွ်င္တည္း။ ထိုအရွင္သာလွ်င္ ကၽြႏု္ပ္တို႔အား အစာေရစာ တိုက္ေကၽြးေတာ္မူျပီး ကၽြႏ္ုပ္တို႔အား မြတ္စ္လင္မ္ အျဖစ္ ျပဳေပးေတာ္မူေပသည္။)
၁၃။ ေရ (သို႔မဟုတ္) ႏို႔ေသာက္လွ်င္ ဦးစြာ “ဗစၥမိလႅာဟ္” ဆိုရမည္။
၁၄။ အကယ္၍ ပန္းကန္ခြက္သည္ ကြဲအက္ေနေသာ္ ထိုကြဲအက္ေသာ ေနရာမွ မေသာက္ေလႏွင့္။
၁၅။ ကုလားအုတ္ကဲ့သို႔ အသက္တစ္ရူတည္း မေသာက္ေလႏွင့္။ ခြက္ကို ပါးစပ္တပ္လွ်က္ အသက္မရႈရ။ ခြက္ထဲကိုလည္း မမႈတ္ေလႏွင့္။

အစၥလာမ္ ပညတ္ခ်က္မ်ား ၁

၀တ္စားဆင္ယင္ျခင္းအေၾကာင္း

မြတ္စလင္တုိ႔သည္ ၀တ္စားဆင္ယင္မႈမ်ားႏွင့္ စပ္လ်ဥ္း၍ လုိက္နာရမည့္ အခ်က္မ်ားမွာ ေအာက္ပါအတိုင္းျဖစ္၏။

၁။ အမ်ိဳးသားမ်ားသည္ ခ်က္မွ ဒူးထိ လံုျခံဳေစရမည္။
၂။ အမ်ိဳးသမီးမ်ားသည္ မ်က္ႏွာ၊ လက္ဖ၀ါး၊ ေျခဖ၀ါးမွအပ က်န္အစိတ္အပိုင္း၏ ပံုသ႑ာန္မ်ား မေပၚေအာင္ လံုျခံဳစြာ ရွိရမည္။
၃။ အမ်ိဳးသားမ်ားသည္ ပိုးထည္၊ ေရႊထည္မ်ားကို မ၀တ္ဆင္ရ။
၄။ အမ်ိဳးသမီးတုိ႔သည္ ေရႊ၊ ေငြ၊ ဘယက္တန္ဆာမ်ားကို သူစိမ္းတစ္ရံစာ အမ်ိဳးသားမ်ား ျမင္ေအာင္ ေဖာ္မ၀တ္ရ (အ၀တ္အတြင္းမွာသာ ၀တ္ရမည္။)
၅။ အမ်ိဳးသမီးမ်ား အေနျဖင့္ အ၀တ္အတြင္းမွပင္ ျဖစ္ေသာ္လည္း အသံျမည္ေစေသာ ေရႊ၊ ေငြ၊ ဘယက္တန္ဆာမ်ားကို မ၀တ္ဆင္ရ။
၆။ ခင္ပြန္းသည္ (လင္ေယာက်္ား) ရွိေသာ အမ်ိဳးသမီးမ်ားသည္ အိမ္အတူေနသူ အမိ၊ အစ္မ၊ ညီမ စသည့္ အမ်ိဳးသမီးတို႔ႏွင့္ အ၀တ္ဆင္တူ မ၀တ္ဆင္ရ။ အနံ႕တူေရေမႊး မသံုးစြဲရေပ။
၇။ အမ်ိဳးသမီးမ်ား အေနႏွင့္ မိမိအိမ္မွ ျပင္ပသို႔ သြားလွ်င္ အနံ႔ထြက္ေသာ အေမႊးအၾကိဳင္မ်ား မသုတ္လိမ္းရ။
၈။ အမ်ိဳးသမီးမ်ားသည္ အမ်ိဳးသားမ်ားကဲ့သို႔ လည္းေကာင္း အမ်ိဳးသားမ်ားသည္ အမ်ိဳးသမီးမ်ား ကဲ့သို႔ လည္းေကာင္း ၀တ္စားဆင္ယင္မႈ ျပဳခဲ့သည္ရွိေသာ္ အလႅာဟ္ ရစူလ္ တို႔၏ လအ္နတ္ကို ခံရမည္ ျဖစ္သည္။
စာရိတၱေကာင္းႏွင့္ ဂုဏ္ရည္မြန္ အစၥလာမ္သာသနာေတာ္၌ ေကာင္းျမတ္ေသာ အက်င့္စာရိတၱ၏ အေရးၾကီးပံုႏွင့္ ထူးျမတ္ပံုမ်ားကို ေကာင္းစြာ ေဖာ္ျပထား၏။ ရစူလ္ ကိုယ္ေတာ္ျမတ္၏ အခ်ိဳ႕ေသာ ဟဒီးစ္ေတာ္ တစ္ပါးတြင္ “အသင္တို႔ အနက္ အက်င့္ စာရိတၱ အေကာင္းဆံုးသူသည္သာလွ်င္ အမြန္ျမတ္ဆံုးေသာသူ ျဖစ္သည္။” ဟု ရစူလ္ကိုယ္ေတာ္ျမတ္ (ဆြ) မိန္႔ၾကားခဲ့သည္။
အျခားဟဒီးစ္ေတာ္ တစ္ပါးတြင္ “ေကယာမတ္သ္” ေန႔၌ ခ်ိန္ခြင္ထဲတြင္ အခ်ိန္အစီးဆံုး ျဖစ္မည့္အရာမွာ ေကာင္းျမတ္ေသာ အက်င့္စာရိတၱပင္ ျဖစ္ေခ်အံ့ဟု ကိုယ္ေတာ္ျမတ္ (ဆြ) မိန္႔ၾကားေလသည္။
နဗီတမန္ေတာ္ျမတ္က ေကာင္းျမတ္ေသာ အက်င့္စာရိတၱမ်ား၏ ထူးျမတ္မႈအေၾကာင္းမ်ားကုို ေဖာ္ျပ ေဟာၾကားေတာ္မူ သကဲ့သို႔ အက်င့္ဆုိးမ်ား၏ ဆိုးယုတ္မႈမ်ား အေၾကာင္းကိုလည္း ေဟာၾကားေတာ္ မူခဲ့ေလသည္။
အလႅာဟ္အရွင္ျမတ္ထံတြင္ ယုတ္ညံ့ေသာ စာရိတၱထက္ ဆိုး၀ါးေသာ ျပစ္မႈကား မရွိေတာ့ေခ်ဟု ကိုယ္ေတာ္ျမတ္ (ဆြ) မိန္႔ၾကားေတာ္ မူခဲ့ေလသည္။